Skoro i tak musiałam iść do biblioteki, to głupotą byłoby
nie sprawdzić, czy mają najnowszą książkę Prestona i Childa. Szczęście mi
dopisało i okazało się, że mają (wcześniej była tylko w jednej bibliotece,
która była mi średnio po drodze). Zatem oddałam trzy książki, a wróciłam do
domu z kolejnymi sześcioma… „Błękitny labirynt” nie był pierwszy w kolejce, ale
nie mogłam się go doczekać. I w sumie miałam rację…
