Postanowiłam, że skoro lecę już tak zwaną klasyką (G.K.
Chesterton) to wypadałoby sięgnąć też po Philipa K. Dicka. No i akurat chyba
najpopularniejsza (w każdym razie ja najwięcej o niej właśnie słyszałam) jego
książka znalazła się w bibliotece, w której ja również byłam. Przyznam, że
nieco się obawiałam, bo coś mi się kojarzyło, że Dick to takie „twarde sf”. A
ja jednak nie przepadam za tym klimatem. Umiem docenić dobrze napisane, ale nie
sprawia mi takiej przyjemności, jak zwykłe fanatsy. Może dlatego, że w science
fiction zawiera się „science”, które dla mnie bywa najczarniejszą magią,
zwłaszcza kiedy idzie w stronę fizyki. Mimo to uznałam, że wypada znać Dicka,
więc wzięłam tego „Człowieka z Wysokiego Zamku”.
